มหกรรมยืดกันเป็นแถวๆ

ผ่านมานานแล้ว
มหกรรมเสื้อยืดของชาวแฟตเรดิโอ
ปีนี้สมอลทำเสื้อ 5 ลาย(ไม่นับของศิลปินอีกหลากหลายลาย)
ขั้นตอนการทำ..
พูดได้เลยว่า วุ่นวาย ลำบาก
ร่าง..เขียนมือ...สแกน...
ปรับแต่ง... ก่อนจะมารวมๆกันบนคอมพิวเตอร์

ตอนวันงาน..ก้อเสียวๆ
กลัวเสื้อขายไม่ดี ขายไม่หมด
แต่ผิดคาด หมดเร็วเกินคาดมากๆ
เรามากันตอนเที่ยง...
4.30 โดยประมาณเราขายไปเยอะ เรียกว่าแทบจะหมด
โดยเหลือเศษอีกเล็กนอ้ย

ก็รู้สึกดีมากๆ
แต่ที่รู้สึกดีๆสุดๆคือตอนหลังจากนี้
เวลาไปไหน เห็นคนใส่เสื้อยืดที่ทำ เดินอยุ่ตามท้องถนน
ไม่รู้สิ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
หลายๆคนอาจจะบอกว่าการได้รับรางวัลคือสุดยอด
แต่ผมเห็นว่า แค่มีคนเห็นและยอมรับผลงานเรา แม้มันจะแค่นิดเดียวและเค้าอาจจะไม่ได้คิดอะไรก็ตามเนี่ย
มันทำให้รู้สึกดีมากๆจริงๆนะ^^